Technika mowy I

Uscenicznienie wymowy poprzez: uwrażliwienie na dźwięki artykułowane i nieartykułowane, korekta wad wymowy, poprawa oddechu z naciskiem na uświadomienie możliwości w oddechu brzuszno dolno żebrowym, usprawnienie emisji głosu , rozwinięcie świadomości językowej w tym zaznajomienie z normami wymowy scenicznej , rozbudzenie wyobraźni językowej poprzez wielość środków ekspresji, łączenie mowy z innymi środkami wyrazu aktorskiego, dążenie do prawdy wypowiedzi.

1. Oddychanie, uświadomienie i poszerzanie oddechu żebrowy boczno- brzuszny, dążenie do efektywnego oddychania w połączeniu z dźwiękiem nieartykułowanym i artykułowanym.

2. Różnica między ortografią, a ortofonią.

3. Ćwiczenia relaksacyjne mające na celu redukcji napięcia mięśniowego aparatu mowy i mięśni szkieletowych.

4. Uświadomienie miejsc artykulacyjnych poszczególnych głosek w polszczyźnie.

5. Spowolnienie mowy, formowanie i wydłużanie samogłosek.

6. Mówienie w ruchu i działaniu. Koordynacja mówienia z ruchem scenicznym.

7. Mówienie z wykorzystaniem rezonatorów głosu – dźwięczność mowy, mówienie na średnicy głosu

8. Podstawy fonetyki polskiej, zapis fonetyczny jako nauka słuchania mowy. Budowa i funkcjonowanie narządów mowy

Podstawowa:

Kazimierz Gawęda, Jerzy Łazewski, Uczymy się poprawnej wymowy, Warszawa 2005

Kazimierz Gawęda, Jerzy Łazewski, O błędach wymowy. Książeczka dla dzieci tudzież urzędników państwowych, Warszawa 2004

Irena Styczek, Jak usuwać seplenienie i inne wady wymowy, Warszawa 1967

Uzupełniająca:

Logopedia artystyczna, red. naukowa: Barbara Kamińska, Stanisław Milewski, Gdańsk 2016

Mieczysława Walczak- Deleżyńska, Aby język giętki… , Wrocław 2004

Piotr Skarga, Kazania sejmowe

Julian Tuwim, Jarmark rymów

Jeremi Przybora, Piosenki prawie wszystkie, Warszawa 2001

Na ocenę końcową składają się następujące elementy:

1. Umiejętność rozpoznawania i eliminowania napięć w ciele w tym w szczególności w aparacie mowy.

2. Poprawność wykonania gimnastyki artykulacyjnej (ćwiczenia języka, warg, żuchwy i podniebienia miękkiego).

3. Poprawność wykonywania wstępnych ćwiczeń oddechowych i podstawowych ćwiczeń fonacyjnych.

4. Prawidłowa artykulacja samogłosek ustnych i nosowych.

5. Koordynowanie oddechu, ruchu i słowa. Spowolnienie mowy.

6. Podstawy fonetyki polskiej.

7. Zaangażowanie studenta.

8. Przygotowanie do zajęć.

9. Współpraca z zespołem.

10. Realizacja uwag pedagoga.

Uscenicznienie wymowy poprzez: uwrażliwienie na dźwięki nieartykułowane i artykułowane, poprawa wad wymowy, usprawnienie oddechu, emisji głosu w mówieniu i artykulacji, poszerzenie świadomości językowej, zaznajomienie z polskimi normami wymowy scenicznej.

Semestr 1:

1. Oddychanie (rozpoznawanie i eliminowanie napięć w ciele i aparacie mowy, elementy jogi, techniki relaksacyjne)

2. Narodziny dźwięku, dźwięk nieartykułowany i artykułowany

3. Formowanie samogłosek

4. Koordynacja ruchu i dźwięku

5. Dźwięczność mowy – rezonatory w mowie

6. Podstawy fonetyki polskiej, zapis fonetyczny jako nauka słuchania mowy

7. Gimnastyka narządów mowy (eliminowanie wad wymowy)

Semestr 2:

1. Gimnastyka narządów mowy (eliminowanie wad wymowy) - kontynuacja

2. Wymowa spółgłosek

3. Technika artykulacji słowa (nagłos, śródgłos, wygłos)

4. Spowolnienie mowy, mowa sceniczna, przechodzenie od mowy do śpiewu

5. Nadawanie wagi i wyrazistości słowu ( proces myślowy i emocjonalny)

6. Zależność frazowania i oddychania

B.Toczyska, Elementarne ćwiczenia dykcji.

M. Walczak-Deleżyńska, Aby język giętki...

o K. Linkleater, Uwolnij swój głos.