Warsztat praktyczny C2

Zajęcia mają na celu wykształcenie umiejętności stworzenia dramaturgicznej struktury projektu teatralnego, na podstawie współczesnych strategii narracyjnych, stosowanych w stand-upie, performensie i devised theatre

Zajęcia mają na celu wykształcenie umiejętności stworzenia ramy dramaturgicznej dla autorskiego projektu teatralnego. W tym celu w trakcie warsztatu osoby uczestniczące w zajęciach zapoznają się ze współczesnymi strategiami narracyjnymi, obecnymi w pracy zagranicznych kolektywów twórczych (Senor Serrano, Forced Entertainment, She She Pop), w stand-upie (np. "Nanette" Hannah Gadsby, "Rothaniel" Jerroda Carmichael) i w praktyce choreograficznej.

Ważnym obszarem pracy będzie przełożenie tych pytań na konkretną koncepcję reżyserską. Będziemy przyglądać się temu, jak wybór tematu, materiału i formy wpływa na sposób odbioru przedstawienia oraz jakie znaczenie mają pozornie formalne decyzje: sposób prowadzenia aktora, organizacja przestrzeni, montaż scen, wykorzystanie muzyki i obrazu czy sposób budowania relacji z publicznością. Punktem wyjścia będzie indywidualna perspektywa osoby reżyserującej – jej doświadczenia, zainteresowania i intuicje – ale również próba konfrontowania ich z tym, co dzieje się poza teatrem. Interesować nas będzie moment, w którym osobiste pytanie może stać się pytaniem wspólnym, a prywatna perspektywa – punktem wyjścia do stworzenia sytuacji angażującej również innych.

Warsztat będzie więc przestrzenią testowania, a nie tylko formułowania gotowych odpowiedzi. Poszczególne elementy koncepcji będziemy poddawać próbom: sprawdzać, co wydarza się pomiędzy tekstem a sceną, pomiędzy intencją twórczą a doświadczeniem widza oraz pomiędzy deklarowaną politycznością a realną sytuacją teatralną. Chodzi o stworzenie takiej koncepcji, która nie tylko opisuje, „o czym” ma być spektakl, ale określa również, po co, dla kogo i w jaki sposób ma on powstać. W tym sensie praca nad koncepcją reżyserską stanie się również pracą nad własnym językiem artystycznym i sposobem rozumienia teatru jako praktyki społecznej.

1. Erika Fischer‑Lichte, „Estetyka performatywności”

(oryg. Ästhetik des Performativen, tłum. Mateusz Borowski, Małgorzata Sugiera, Wydawnictwo Księgarnia Akademicka, Kraków 2008)

2. Hans‑Thies Lehmann, „Teatr postdramatyczny”

(oryg. Postdramatisches Theater, tłum. Dorota Sajewska, Małgorzata Sugiera, Wydawnictwo Księgarnia Akademicka, Kraków 2009)

3. Tim Etchells, „Teatr i jego ślady” (oryg. Certain Fragments, tłum. Mateusz Borowski i Małgorzata Sugiera, Wydawnictwo Ha!art, Kraków 2008)

4. Jacques Rancière, „Estetyka jako polityka”

(tłum. Jan Piotrowski, Wydawnictwo Krytyki Politycznej, Warszawa 2007)

Wiedza

Student po zakończeniu kursu:

- zna i rozumie ścisłe powiązanie teatru z innymi rodzajami sztuk (literatura, sztuki plastyczne, muzyka, taniec, film) i ma niezbędną wiedzę na ich temat K_WOTL_W06

- zna i rozumie powiązanie wiedzy o teatrze z innymi dyscyplinami w obrębie nauk humanistycznych i społecznych (historia, filozofia, historia idei) i ma podstawową, niezbędną wiedzę na ich temat K_WOTL_W07

Umiejętności

Student po zakończeniu kursu:

- potrafi wykorzystywać posiadaną wiedzę z zakresu wiedzy o teatrze przez właściwy dobór i krytyczną analizę źródeł i informacji z nich pochodzących K_WOTL_U03

- potrafi planować i organizować własną pracę badawczą, pracować w zespole, współdziałać w grupie także o charakterze interdyscyplinarnym. K_WOTL_U06

Kompetencje personalne i społeczne

Student po zakończeniu kursu:

- jest gotów do podejmowania samodzielnych prac, wykazując się umiejętnością zbierania, analizowania i interpretowania informacji, rozwijania idei i formułowania argumentacji oraz umiejętnością organizacji pracy K_WOTL_K05

- jest gotów do efektywnego wykorzystania wyobraźni, intuicji, emocjonalności, zdolności twórczego myślenia i twórczej pracy, adaptowania się do zmieniających się okoliczności K_WOTL_K06

Aktywność na zajęciach, obecność, przygotowanie sceny na koniec warsztatu.

Dozwolone są dwie nieobecności