Seminarium reżyserskie 10

Zajęcia dotyczą zagadnień:

Jak mówić w teatrze o współczesności przy pomocy tekstów klasycznych?

Jak teatr zaczerpnięty z literatury rezonuje z teraźniejszością?

Jak traktować tekst napisany przed laty jako tekst dla nas, współczesnych twórców teatru?

Jak czytać tekst literacki jako spotkanie z człowiekiem, który pisze do nas komunikat?

Jak budować nowy język, żeby podać dalej sens zapisany w przeszłości?

Zajęcia mają na celu świadome przeprowadzenie procesu twórczego przez osoby studiujące.

Pierwszym zadaniem będzie wybór sceny dramatycznej, z wybranej przez osoby studiujące literatury, na temat kondycji człowieka w sytuacji zagrożenia, np. konfliktu wojennego. Czy pójdziemy umierać za plemię? Altruizm wobec plemienia. Rytuały, które nas łączą. Sytuacje, które nas dzielą. Kontekstem jest książka "Plemienni. Jak instynkty kulturowe mogą nas jednoczyć" Michaela Morisa.

Następnie osoby studiujące będą realizowały scenę, bez scenografii i kostiumów, skupiając się na konflikcie, ludziach, temacie, sprawie. Czas trwania sceny - do 20 minut.

Praca nad sceną będzie koncentrowała się na analizowaniu konfliktów i przestrzeni między ludźmi, zgodnie z założeniem zaczerpniętym z filozofii Józefa Tischnera, że człowiek realizuje się tylko w rolach, gdyż wtedy jest istotą dramatyczną. Będziemy badać to, co tworzy się pomiędzy aktorami, między reżyserem, a aktorami, a także między aktorami, a publicznością. Poszukamy kondycji dramatycznej reżysera oraz aktorów. Będziemy praktykować otwieranie perspektywy aktorom i otwieranie perspektywy dla publiczności.

W rezultacie będziemy przyglądać się procesowi teatralnemu rozumianemu jako droga, w którym przedstawienie jest miejscem na tej drodze. Najważniejsze nie jest pytanie “jak?”, tylko “co?”, “po co?” i “dla kogo?”. Będziemy szukać inspiracji: jak robić teatr z miłości, a nie z nienawiści, czyli ku innemu, a przeciw ideologii. Będziemy stawiać pytania o to gdzie jestem jako twórca i określać swoją konfliktowość zewnętrzną. Zbadamy co znaczy, że reżyser artykułuje się poprzez aktorów i dlatego praca z aktorem daje świadectwo myśleniu reżysera. Czy reżyser to ktoś, kto łączy przeszłość z przyszłością? Reżyser jako osoba dla aktora i dla publiczności, której zadaniem jest podać sprawę.

Praca odbywa się pod superwizją prowadzącego.

Poza próbami odbywają się indywidualne konsultacje z pedagogiem.

"Plemienni. Jak instynkty kulturowe mogą nas jednoczyć" Michael Moris

"Pamiętnik z powstania warszawskiego" Miron Białoszewski

"Spór o istnienie człowieka" Józef Tishner