Akademia Teatralna w Warszawie - Centralny System Uwierzytelniania
Strona główna

Seminarium reżyserskie 1

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: WR/PR/SemRez1(k)
Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Seminarium reżyserskie 1
Jednostka: Kierunek Reżyserii
Grupy: Przedmioty praktyczne
Przedmioty WR rok I sem. 1
Punkty ECTS i inne: 5.00 LUB 3.00 LUB 4.00 (zmienne w czasie) Podstawowe informacje o zasadach przyporządkowania punktów ECTS:
  • roczny wymiar godzinowy nakładu pracy studenta konieczny do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się dla danego etapu studiów wynosi 1500-1800 h, co odpowiada 60 ECTS;
  • tygodniowy wymiar godzinowy nakładu pracy studenta wynosi 45 h;
  • 1 punkt ECTS odpowiada 25-30 godzinom pracy studenta potrzebnej do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się;
  • tygodniowy nakład pracy studenta konieczny do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się pozwala uzyskać 1,5 ECTS;
  • nakład pracy potrzebny do zaliczenia przedmiotu, któremu przypisano 3 ECTS, stanowi 10% semestralnego obciążenia studenta.

zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: Polski
Skrócony opis:

Zadanie ogólne: samodzielna realizacja (pod kontrolą prowadzącego zajęcia) dwudziesto/dwudziestopięciominutowej etiudy na podstawie fragmentu z dramatu realistycznego, uwzględniająca autorskie założenia dramaturgiczne.

Seminarium

Pełny opis:

. Zanalizować tekst dramatu w okolicznościach zaproponowanych przez autora, wykryć przesłanie sztuki i odczytać konstrukcję fabularną ze szczególnym naciskiem na zmiany okoliczności determinujących zachowanie postaci. 2. Zaplanować właściwą dla podjętych założeń przestrzeń sceniczną. 3. Poinstruować i poprowadzić reżysersko aktorów tak, aby stworzyć w pełni czytelną dla widza opowieść

Literatura:

1. Podstawowa:

Zygmunt Hübner, "Sztuka reżyserii"; Konstanty Stanisławski, "Moje życie w sztuce", "Praca aktora nad rolą", "Praca aktora nad sobą"; Michaił Czechow, "O technice aktora".

2. Uzupełniająca:

bez ograniczeń

Efekty uczenia się:

K_W07 orientuje się w kanonie dramatu polskiego i światowego, począwszy od antyku po współczesne polimorficzne formy scenariuszy oraz w kanonie polskiej i światowej literatury pięknej

K_W10 określa główne kierunki i koncepcje filozoficzne w ich historycznym porządku, szczególnie w zagadnieniach korespondujących z problematyką teatru i dramatu, stanowiących ich myślowe i aksjologiczne zaplecze oraz dostarczających narzędzi do ich rozumienia i analizy

K_W11 wykazuje się znajomością podstawowych metod analizy i interpretacji różnych wytworów kultury właściwych dla wybranych tradycji, teorii lub szkół badawczych w zakresie teatru i dramatu

K_U02 analizować dramat pod względem struktury formalnej, znaczenia, przesłania w kontekście wiedzy o kulturze, historii, psychologii społecznej i psychologii osobowości oraz odnajduje treści aktualne dla współczesnego widza; w nowatorski sposób interpretować tekst, wyrażając własny stosunek do rzeczywistości

K_U03 stosować techniki myślenia twórczego (heurystyczne) w określonych sytuacjach decyzyjnych, jak również wykorzystywać je do rozwoju własnej osobowości artystycznej

K_U04 skonstruować scenariusz, dokonać adaptacji dzieła literackiego, napisać utwór dramatyczny – zgodnie z regułami dramaturgicznymi, przekształcając je na język teatru, filmu, telewizji, radia

K_U06 posługiwać się konwencjami teatralnymi, stylistycznymi i metaforą teatralną w tworzeniu własnych koncepcji, opartych na niezależnej wyobraźni, intuicji i emocjonalności

K_U07 konstruować i realizować oryginalną, indywidualną, czytelną wypowiedź twórczą (przedstawienie teatralne, słuchowisko radiowe, mała forma filmowa i telewizyjna, video-art), zgodną z własną hierarchią wartości i subiektywnym postrzeganiem świata, używając niebanalnej formy; stworzyć własny język teatralny

K_U09 formułować w czytelny sposób i stawiać zadania artystyczne współtwórcom i ekipie technicznej; ocenić poszczególne etapy pracy, aby nadać im zaplanowany kierunek artystyczny

K_U10 zbudować zdarzenie teatralne, pozawerbalną strukturę konfliktu, określić działanie postaci, stosować wiedzę z zakresu konstruowania roli do prawidłowego budowania relacji interpersonalnych i napięć dramatycznych, opowiedzieć historię, używać czytelnych znaków scenicznych

K_U15 precyzyjnie formułować i stawiać zadania aktorskie, posługując się wiedzą na temat prowadzenia aktora i wykorzystywać metody K. Stanisławskiego, M. Czechowa, L. Strasberga, D. Donnellana, J. Grotowskiego i inni w różnych gatunkach i typach teatru

K_K04 przeciwdziałania negatywnym napięciom, jakie wiążą się z tworzeniem teatru, stwarzając współtwórcom poczucie bezpieczeństwa w ich pracy

K_K05 rozstrzygania problemów i prowadzenia negocjacji w sytuacji sprzeczności racji artystycznych, technicznych i finansowych

K_K07 krytycznej oceny odbieranych treści, samooceny oraz konstruktywnej krytyki w stosunku do działań innych osób

K_K08 efektywnego komunikowania się i inicjowania działań w społeczeństwie

K_K09 wypełniania roli społecznej absolwenta uczelni artystycznej

Metody i kryteria oceniania:

Seminarium – zajęcia indywidualne w relacji mistrz-uczeń, służące wspomaganiu indywidualnych predyspozycji studentów w dziedzinie reżyserii; korekta indywidualna w trakcie samodzielnych prac studenckich nad wybranymi scenami - sprawdzanie, czy student rozumie i rozwija postanowione na wstępie zadanie; nadzór nad przygotowywanymi na egzamin etiudami reżyserskimi.

Zajęcia w cyklu "semestr zimowy 2015/16" (zakończony)

Okres: 2015-10-01 - 2016-02-07
Wybrany podział planu:
Przejdź do planu
Typ zajęć:
WR seminarium więcej informacji
Koordynatorzy: Jarosław Kilian
Prowadzący grup: Ryszard Peryt
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - zaliczenie + egzamin
WR seminarium - zaliczenie + egzamin

Zajęcia w cyklu "semestr zimowy 2016/2017" (zakończony)

Okres: 2016-10-01 - 2017-01-21
Wybrany podział planu:
Przejdź do planu
Typ zajęć:
WR seminarium, 105 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Jarosław Kilian
Prowadzący grup: Jan Buchwald
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - forma zaliczenia zależy od etapu studiów
WR seminarium - zaliczenie + egzamin

Zajęcia w cyklu "semestr zimowy 2017/18" (zakończony)

Okres: 2017-10-01 - 2018-01-13
Wybrany podział planu:
Przejdź do planu
Typ zajęć:
WR seminarium, 105 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Jan Buchwald, Jarosław Kilian
Prowadzący grup: Jan Buchwald
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - forma zaliczenia zależy od etapu studiów
WR seminarium - zaliczenie + egzamin

Zajęcia w cyklu "semestr zimowy 2018/19" (zakończony)

Okres: 2018-10-01 - 2019-01-12
Wybrany podział planu:
Przejdź do planu
Typ zajęć:
WR seminarium, 105 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Jan Buchwald, Jarosław Kilian
Prowadzący grup: Jan Buchwald
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - forma zaliczenia zależy od etapu studiów
WR seminarium - zaliczenie + egzamin
Skrócony opis:

Zadanie ogólne:

samodzielna realizacja (pod kontrolą prowadzącego zajęcia) około 10’ obrazu scenicznego na podstawie wylosowanego, zaadaptowanego przez prowadzącego zajęcia na potrzeby seminarium, fragmentu dramatu Gabrieli Zapolskiej „Żabusia” z udziałem ustalonej przez prowadzącego zajęcia (narzuconej) obsady aktorskiej.

Zadania szczegółowe:

1. Zanalizować tekst dramatu w okolicznościach zaproponowanych przez autorkę, wykryć przesłanie sztuki i odczytać konstrukcję fabularną ze szczególnym naciskiem na zmiany okoliczności determinujących działania postaci.

2. Zaplanować właściwą dla podjętych założeń przestrzeń sceniczną.

3. Poinstruować i poprowadzić reżysersko aktorów tak, aby stworzyć w pełni czytelny dla widza obraz sceniczny.

Pełny opis:

1. Wybór losowy fragmentu „Żabusia” do realizacji.

2. Reżyserska analiza dramatu, ustalenie tematyki poszczególnych obrazów, stworzenie konstrukcji dramaturgicznej, rozpoznanie zaplanowanych przez autorkę komunikatów scenicznych, z uwzględnieniem kontekstu kulturowego.

3. Rozszyfrowanie kodu konwencji komediowo-realistycznej, poszukiwanie środków reżyserskich mających za cel maksymalnie efektywne wykorzystanie potencjału tej konwencji, skonstruowanie charakterystyk bohaterów, odczytanie motywów ich postępowania i odnalezienie okoliczności zdarzeń scenicznych, które determinują postępowanie bohaterów.

3. Analiza efektów scenicznych wynikających ze zderzenia odmiennych postaw

lub z konfliktu między odmiennymi intencjami działań bohaterów dramatu, świadomość posługiwania się dialogiem jako nośnikiem ważnych podtekstów, dla których wypowiadany przez postaci tekst jest tylko pretekstem.

5. Analiza dynamiki postaci dramatu, ustalanie momentów zwrotnych w relacjach między postaciami, rozpoznanie cech i prawideł psychologicznych, które wpływają na zmiany

w tych relacjach, poszukiwanie właściwych środków aktorskich do najlepszego oddania złożoności relacji.

6. Opanowywanie metody Stanisławskiego jako najwłaściwszego sposobu instruowania aktora przy realizacji utworów napisanych w konwencji realistycznej, trenowanie sposobu stawiania zadań i egzekwowania pożądanych efektów.

7. Wymyślenie adekwatnej do założeń sztuki przestrzeni scenicznej, najlepiej funkcjonującej jako teren gry aktorskiej i jednocześnie będącej samodzielnym znakiem scenicznym, dokładającym własne, istotne znaczenia do interpretacji całości etiudy, poznanie aparatury oświetleniowej i nauka posługiwania się światłem jako elementem kompozycyjnym dzieła teatralnego, stworzenie oprawy muzycznej etiudy jako początek poznawania roli dźwięku

w teatrze i zarazem nauka posługiwania się muzyką jako silnym bodźcem emocjonalnym dla widowni.

8. Poznawanie zasad współpracy artystycznej, uświadomienie nadrzędnej roli reżysera jako inspiratora działań artystycznych innych twórców teatralnych, umiejętność realizowania własnej wizji bez konfliktu ze współpracownikami, stymulowanie talentu scenografa, kompozytora, kostiumologa.

9. Poznanie zasad budowania spektaklu na podstawie realistycznego tekstu, poznanie sposobu funkcjonowania literatury w teatrze, zdobycie umiejętności kreowania oryginalnych wizji scenicznych i interpretacji w zgodzie z wyobraźnią i intencją dramaturga.

10. Przeprowadzenia całego procesu przygotowywania widowiska teatralnego, umiejętność pogodzenia niejednokrotnie sprzecznych interesów, panowanie nad emocjami własnymi

i współpracowników, nabycie umiejętności pracy twórczej w warunkach silnego stresu.

Literatura:

1. Podstawowa:

Zygmunt Hübner

„Sztuka reżyserii”

Judith Weston

„Reżyserowanie aktorów”

2. Uzupełniająca:

Konstanty Stanisławski

„Moje życie w sztuce”

„Praca aktora nad rolą”

„Praca aktora nad sobą”

Mikołaj Gorczakow

„Lekcje reżyserskie Stanisławskiego”

Tomasz Kubikowski

„Przeżyć na scenie”

Zajęcia w cyklu "semestr zimowy 2019/20" (zakończony)

Okres: 2019-10-01 - 2020-01-27
Wybrany podział planu:
Przejdź do planu
Typ zajęć:
WR seminarium, 120 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Wojciech Adamczyk, Maja Kleczewska-Kondrat
Prowadzący grup: Wojciech Adamczyk
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - egzamin
WR seminarium - egzamin
Skrócony opis:

Zadanie ogólne: samodzielna realizacja (pod kontrolą prowadzącego zajęcia) dwudziesto/dwudziestopięciominutowej etiudy na podstawie fragmentu z dramatu realistycznego, uwzględniająca autorskie założenia dramaturgiczne. Materiał do ćwiczeń: cztery sztuki Martina McDonagha: CZASZKA Z CONNEMARY, PORUCZNIK Z INISHMORE, KRÓLOWA PIEKNOŚCI Z LEENANE, KALEKA Z INISHMAAN.

Pełny opis:

Zadania szczegółowe: 1. Zanalizować tekst dramatu w okolicznościach zaproponowanych przez autora, wykryć przesłanie sztuki i odczytać konstrukcję fabularną ze szczególnym naciskiem na zmiany okoliczności determinujących zachowanie postaci. 2. Zaplanować właściwą dla podjętych założeń przestrzeń sceniczną. 3. Poinstruować i poprowadzić reżysersko aktorów tak, aby stworzyć w pełni czytelną dla widza opowieść

Literatura:

1. Podstawowa:

Zygmunt Hübner, "Sztuka reżyserii"; Konstanty Stanisławski, "Moje życie w sztuce", "Praca aktora nad rolą", "Praca aktora nad sobą"; Michaił Czechow, "O technice aktora".

2. Uzupełniająca:

bez ograniczeń

Uwagi:

1.Reżyserska analiza dramatu, wybór fragmentu do realizacji, ustalenie tematyki etiudy, stworzenie konstrukcji dramaturgicznej etiudy na podstawie wybranego tekstu, zdefiniowanie autorskich założeń ideowych, rozpoznanie zaplanowanych przez autora komunikatów scenicznych płynących ze sceny do widowni, świadomość ewentualnych równic w percepcji polskiej widowni.

2.Rozszyfrowanie kodu konwencji realistycznej, uświadomienie sobie ograniczeń wynikających z jej specyfiki, poszukiwanie środków reżyserskich mających za cel maksymalnie efektywne wykorzystanie potencjału konwencji realistycznej, skonstruowanie charakterystyk bohaterów, odczytanie motywów ich postępowania i odnalezienie okoliczności zdarzeń scenicznych, które determinują postępowanie bohaterów.

3.Analiza efektów scenicznych wynikających ze zderzenia odmiennych postaw lub z konfliktu między odmiennymi intencjami działań bohaterów dramatu, świadomość posługiwania się dialogiem jako nośnikiem ważnych podtekstów, dla których wypowiadany przez postaci tekst jest tylko pretekstem.

4.Analiza dynamiki postaci dramatu, ustalanie momentów zwrotnych w relacjach między postaciami, rozpoznanie cech i prawideł psychologicznych, które wpływają na zmiany w tych relacjach, poszukiwanie właściwych środków aktorskich do najlepszego oddania złożoności relacji.

5.Opanowywanie metody Stanisławskiego jako najwłaściwszego sposobu instruowania aktora przy realizacji utworów napisanych w konwencji realistycznej, trenowanie sposobu stawiania zadań i egzekwowania pożądanych efektów, rozpoznanie, co jest dla postaci zadaniem naczelnym na całą sztukę, co jest zadaniem głównym, a co zadaniami podrzędnymi.

6.Wymyślenie adekwatnej do założeń sztuki przestrzeni scenicznej, najlepiej funkcjonującej jako teren gry aktorskiej i jednocześnie będącej samodzielnym znakiem scenicznym, dokładającym własne, istotne znaczenia do interpretacji całości etiudy, poznanie aparatury oświetleniowej i nauka posługiwania się światłem jako elementem kompozycyjnym dzieła teatralnego, stworzenie oprawy muzycznej etiudy jako początek poznawania roli dźwięku w teatrze i zarazem nauka posługiwania się muzyką jako silnym bodźcem emocjonalnym dla widowni.

7.Poznawanie zasad współpracy artystycznej, uświadomienie nadrzędnej roli reżysera jako inspiratora działań artystycznych innych twórców teatralnych, umiejętność realizowania własnej wizji bez konfliktu ze współpracownikami, stymulowanie talentu scenografa, kompozytora, kostiumologa.

8.Poznanie zasad budowania spektaklu na podstawie realistycznego tekstu, poznanie sposobu funkcjonowania literatury w teatrze, zdobycie umiejętności kreowania oryginalnych wizji scenicznych i interpretacji w zgodzie z wyobraźnią dramaturga a nie w sprzeczności z nią, uświadomienie sobie korzyści artystycznych z umiejętności czytania tekstu i odnajdowania znaczeń w nim tkwiących, zrozumienie pozornych atrakcji płynących z faktu wpisania w realistyczny tekst znaczeń, których autor w nim nie przewidywał.

9. Przeprowadzenia całego procesu przygotowywania widowiska teatralnego, umiejętność pogodzenia niejednokrotnie sprzecznych interesów, panowanie nad emocjami własnymi i współpracowników, nabycie umiejętności pracy twórczej w warunkach silnego stresu.

Zajęcia w cyklu "semestr zimowy 2020/21" (zakończony)

Okres: 2020-10-01 - 2021-03-12
Wybrany podział planu:
Przejdź do planu
Typ zajęć:
WR seminarium, 120 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Wojciech Adamczyk, Maja Kleczewska-Kondrat
Prowadzący grup: Wojciech Adamczyk
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - egzamin
WR seminarium - egzamin
Skrócony opis:

cele przedmiotu:

Zadanie ogólne: samodzielna realizacja (pod kontrolą prowadzącego zajęcia) dwudziesto/dwudziestopięciominutowej etiudy na podstawie fragmentu z dramatu realistycznego, uwzględniająca autorskie założenia dramaturgiczne.

Zadania szczegółowe: 1. Zanalizować tekst dramatu w okolicznościach zaproponowanych przez autora, wykryć przesłanie sztuki i odczytać konstrukcję fabularną ze szczególnym naciskiem na zmiany okoliczności determinujących zachowanie postaci. 2. Zaplanować właściwą dla podjętych założeń przestrzeń sceniczną. 3. Poinstruować i poprowadzić reżysersko aktorów tak, aby stworzyć w pełni czytelną dla widza opowieść

Pełny opis:

Wiedza

student po zakończeniu kursu powinien:

EM 1 -zanalizować dramat wskazując problemy fundamentalne dla dramatu i jednocześnie interesujące polską widownię

[K_W01+++]

EM 2 rozpoznać cechy konwencji realistycznej i zdefiniować psychologiczną konstrukcję postaci dramatu

[K_W02+++]

EM 3 wyszukać zapisane przez autora wprost lub ukryte w tekście postaci efekty sceniczne i działania postaci

[K_W03+++]

Umiejętności student po zakończeniu kursu powinien: EM 4 budować relacje pomiędzy postaciami z uwzględnieniem zmian w tych relacjach i punktów kulminacyjnych dramatu

[K_W04+++]

EM 5 przygotować aktorów do grania czyli formułować zadania aktorskie na bazie metody Stanisławskiego

[K_W05+++]

EM 6 projektować przestrzeń sceniczną czyli posługiwać się plastyką sceniczną, oprawą świetlną i oprawą muzyczną widowiska

[K_W06+++]

Kompetencje personalne i społeczne

student po zakończeniu kursu powinien: EM 7 - inspirować do aktywnej pracy twórczej zespół współpracowników: aktorów, scenografa, kompozytora… [K_W07+++]

EM 8 - wypowiadać się artystycznie poprzez tekst autora i tłumacza oraz w zgodzie z przesłaniem i konwencją utworu

[K_W08+++]

Literatura:

1. Podstawowa:

Zygmunt Hübner, "Sztuka reżyserii"; Konstanty Stanisławski, "Moje życie w sztuce", "Praca aktora nad rolą", "Praca aktora nad sobą"; Michaił Czechow, "O technice aktora".

2. Uzupełniająca:

bez ograniczeń

Materiał do ćwiczeń:

Arthur Miller Śmierć komiwojażera

Eugene O’Neill Pożądanie w cieniu wiązów

Tennessee Williams Tramwaj zwany pożądaniem, Szklana menażeria

Patrick Marber Bliżej

Dawid Hare Przestrzeń smutku (Blue room)

Jeff Baron Odwiedzając pana Greena

George Bernard Shaw Mąż przeznaczenia

Alan Ball Druhny

Neil Simon Drugi rozdział

Henrik Ibsen Nora

August Strindberg Ojciec

Uwagi:

1.Reżyserska analiza dramatu, wybór fragmentu do realizacji, ustalenie tematyki etiudy, stworzenie konstrukcji dramaturgicznej etiudy na podstawie wybranego tekstu, zdefiniowanie autorskich założeń ideowych, rozpoznanie zaplanowanych przez autora komunikatów scenicznych płynących ze sceny do widowni, świadomość ewentualnych równic w percepcji polskiej widowni.

2.Rozszyfrowanie kodu konwencji realistycznej, uświadomienie sobie ograniczeń wynikających z jej specyfiki, poszukiwanie środków reżyserskich mających za cel maksymalnie efektywne wykorzystanie potencjału konwencji realistycznej, skonstruowanie charakterystyk bohaterów, odczytanie motywów ich postępowania i odnalezienie okoliczności zdarzeń scenicznych, które determinują postępowanie bohaterów.

3.Analiza efektów scenicznych wynikających ze zderzenia odmiennych postaw lub z konfliktu między odmiennymi intencjami działań bohaterów dramatu, świadomość posługiwania się dialogiem jako nośnikiem ważnych podtekstów, dla których wypowiadany przez postaci tekst jest tylko pretekstem.

4.Analiza dynamiki postaci dramatu, ustalanie momentów zwrotnych w relacjach między postaciami, rozpoznanie cech i prawideł psychologicznych, które wpływają na zmiany w tych relacjach, poszukiwanie właściwych środków aktorskich do najlepszego oddania złożoności relacji.

5.Opanowywanie metody Stanisławskiego jako najwłaściwszego sposobu instruowania aktora przy realizacji utworów napisanych w konwencji realistycznej, trenowanie sposobu stawiania zadań i egzekwowania pożądanych efektów, rozpoznanie, co jest dla postaci zadaniem naczelnym na całą sztukę, co jest zadaniem głównym, a co zadaniami podrzędnymi.

6.Wymyślenie adekwatnej do założeń sztuki przestrzeni scenicznej, najlepiej funkcjonującej jako teren gry aktorskiej i jednocześnie będącej samodzielnym znakiem scenicznym, dokładającym własne, istotne znaczenia do interpretacji całości etiudy, poznanie aparatury oświetleniowej i nauka posługiwania się światłem jako elementem kompozycyjnym dzieła teatralnego, stworzenie oprawy muzycznej etiudy jako początek poznawania roli dźwięku w teatrze i zarazem nauka posługiwania się muzyką jako silnym bodźcem emocjonalnym dla widowni.

7.Poznawanie zasad współpracy artystycznej, uświadomienie nadrzędnej roli reżysera jako inspiratora działań artystycznych innych twórców teatralnych, umiejętność realizowania własnej wizji bez konfliktu ze współpracownikami, stymulowanie talentu scenografa, kompozytora, kostiumologa.

8.Poznanie zasad budowania spektaklu na podstawie realistycznego tekstu, poznanie sposobu funkcjonowania literatury w teatrze, zdobycie umiejętności kreowania oryginalnych wizji scenicznych i interpretacji w zgodzie z wyobraźnią dramaturga a nie w sprzeczności z nią, uświadomienie sobie korzyści artystycznych z umiejętności czytania tekstu i odnajdowania znaczeń w nim tkwiących, zrozumienie pozornych atrakcji płynących z faktu wpisania w realistyczny tekst znaczeń, których autor w nim nie przewidywał.

9. Przeprowadzenia całego procesu przygotowywania widowiska teatralnego, umiejętność pogodzenia niejednokrotnie sprzecznych interesów, panowanie nad emocjami własnymi i współpracowników, nabycie umiejętności pracy twórczej w warunkach silnego stresu.

Zajęcia w cyklu "semestr zimowy 2021/22" (zakończony)

Okres: 2021-10-01 - 2022-01-24
Wybrany podział planu:
Przejdź do planu
Typ zajęć:
WR seminarium, 120 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Wojciech Adamczyk, Marta Miłoszewska
Prowadzący grup: Wojciech Adamczyk
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - egzamin
WR seminarium - egzamin

Zajęcia w cyklu "semestr zimowy 2022/23" (zakończony)

Okres: 2022-10-01 - 2023-01-20
Wybrany podział planu:
Przejdź do planu
Typ zajęć:
WR seminarium, 120 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Wojciech Adamczyk, Marta Miłoszewska
Prowadzący grup: Wojciech Adamczyk
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - egzamin
WR seminarium - egzamin
Skrócony opis:

Zadanie ogólne: samodzielna realizacja (pod kontrolą prowadzącego zajęcia) dwudziesto/dwudziestopięciominutowej etiudy na podstawie fragmentu z dramatu realistycznego, uwzględniająca autorskie założenia dramaturgiczne. Materiał do ćwiczeń:

Pełny opis:

Zadania szczegółowe: 1. Zanalizować tekst dramatu w okolicznościach zaproponowanych przez autora, wykryć przesłanie sztuki i odczytać konstrukcję fabularną ze szczególnym naciskiem na zmiany okoliczności determinujących zachowanie postaci. 2. Zaplanować właściwą dla podjętych założeń przestrzeń sceniczną. 3. Poinstruować i poprowadzić reżysersko aktorów tak, aby stworzyć w pełni czytelną dla widza opowieść

Literatura:

Arthur Miller Śmierć komiwojażera (biblioteka AT)

Czarownice z Salem (AT)

Eugene O’Neill Pożądanie w cieniu wiązów (AT)

Tennessee Williams Tramwaj zwany pożądaniem (AT)

Szklana menażeria (AT)

Kotka na gorącym, blaszanym dachu (AT)

Jeff Baron Odwiedzając pana Greena

Alan Ball Druhny

Neil Simon Para - nie para (AT),

Tony Kushner Anioły w Ameryce. Cz. I (AT)

Sara Ruhl W pokoju obok

Stephen King/William Goldman Misery

Henry Farell Co się zdarzyło Baby Jane?

Mark St. Germain Lekcje tańca

Uwagi:

1.Reżyserska analiza dramatu, wybór fragmentu do realizacji, ustalenie tematyki etiudy, stworzenie konstrukcji dramaturgicznej etiudy na podstawie wybranego tekstu, zdefiniowanie autorskich założeń ideowych, rozpoznanie zaplanowanych przez autora komunikatów scenicznych płynących ze sceny do widowni, świadomość ewentualnych równic w percepcji polskiej widowni.

2.Rozszyfrowanie kodu konwencji realistycznej, uświadomienie sobie ograniczeń wynikających z jej specyfiki, poszukiwanie środków reżyserskich mających za cel maksymalnie efektywne wykorzystanie potencjału konwencji realistycznej, skonstruowanie charakterystyk bohaterów, odczytanie motywów ich postępowania i odnalezienie okoliczności zdarzeń scenicznych, które determinują postępowanie bohaterów.

3.Analiza efektów scenicznych wynikających ze zderzenia odmiennych postaw lub z konfliktu między odmiennymi intencjami działań bohaterów dramatu, świadomość posługiwania się dialogiem jako nośnikiem ważnych podtekstów, dla których wypowiadany przez postaci tekst jest tylko pretekstem.

4.Analiza dynamiki postaci dramatu, ustalanie momentów zwrotnych w relacjach między postaciami, rozpoznanie cech i prawideł psychologicznych, które wpływają na zmiany w tych relacjach, poszukiwanie właściwych środków aktorskich do najlepszego oddania złożoności relacji.

5.Opanowywanie metody Stanisławskiego jako najwłaściwszego sposobu instruowania aktora przy realizacji utworów napisanych w konwencji realistycznej, trenowanie sposobu stawiania zadań i egzekwowania pożądanych efektów, rozpoznanie, co jest dla postaci zadaniem naczelnym na całą sztukę, co jest zadaniem głównym, a co zadaniami podrzędnymi.

6.Wymyślenie adekwatnej do założeń sztuki przestrzeni scenicznej, najlepiej funkcjonującej jako teren gry aktorskiej i jednocześnie będącej samodzielnym znakiem scenicznym, dokładającym własne, istotne znaczenia do interpretacji całości etiudy, poznanie aparatury oświetleniowej i nauka posługiwania się światłem jako elementem kompozycyjnym dzieła teatralnego, stworzenie oprawy muzycznej etiudy jako początek poznawania roli dźwięku w teatrze i zarazem nauka posługiwania się muzyką jako silnym bodźcem emocjonalnym dla widowni.

7.Poznawanie zasad współpracy artystycznej, uświadomienie nadrzędnej roli reżysera jako inspiratora działań artystycznych innych twórców teatralnych, umiejętność realizowania własnej wizji bez konfliktu ze współpracownikami, stymulowanie talentu scenografa, kompozytora, kostiumologa.

8.Poznanie zasad budowania spektaklu na podstawie realistycznego tekstu, poznanie sposobu funkcjonowania literatury w teatrze, zdobycie umiejętności kreowania oryginalnych wizji scenicznych i interpretacji w zgodzie z wyobraźnią dramaturga a nie w sprzeczności z nią, uświadomienie sobie korzyści artystycznych z umiejętności czytania tekstu i odnajdowania znaczeń w nim tkwiących, zrozumienie pozornych atrakcji płynących z faktu wpisania w realistyczny tekst znaczeń, których autor w nim nie przewidywał.

9. Przeprowadzenia całego procesu przygotowywania widowiska teatralnego, umiejętność pogodzenia niejednokrotnie sprzecznych interesów, panowanie nad emocjami własnymi i współpracowników, nabycie umiejętności pracy twórczej w warunkach silnego stresu.

Zajęcia w cyklu "semestr zimowy 2023/24" (zakończony)

Okres: 2023-10-01 - 2024-01-19
Wybrany podział planu:
Przejdź do planu
Typ zajęć:
WR seminarium, 120 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Wojciech Adamczyk, Marta Miłoszewska
Prowadzący grup: Wojciech Adamczyk
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - egzamin
WR seminarium - egzamin
Skrócony opis:

Zadania szczegółowe: 1. Zanalizować tekst dramatu w okolicznościach zaproponowanych przez autora, wykryć przesłanie sztuki i odczytać konstrukcję fabularną ze szczególnym naciskiem na zmiany okoliczności determinujących zachowanie postaci. 2. Zaplanować właściwą dla podjętych założeń przestrzeń sceniczną. 3. Poinstruować i poprowadzić reżysersko aktorów tak, aby stworzyć w pełni czytelną dla widza opowieść

Pełny opis:

Zadanie ogólne: samodzielna realizacja (pod kontrolą prowadzącego zajęcia) dwudziesto/dwudziestopięciominutowej etiudy na podstawie fragmentu z dramatu realistycznego, uwzględniająca autorskie założenia dramaturgiczne. Materiał do ćwiczeń:

Arthur Miller Śmierć komiwojażera (biblioteka AT)

Czarownice z Salem (AT)

Eugene O’Neill Pożądanie w cieniu wiązów (AT)

Tennessee Williams Tramwaj zwany pożądaniem (AT)

Szklana menażeria (AT)

Kotka na gorącym, blaszanym dachu (AT)

Edward Albee Kto się boi Wirginii Woolf?

Neil Simon Drugi rozdział

Tony Kushner Anioły w Ameryce. Cz. I (AT)

August Strindberg Ojciec (AT)

Henrik Ibsen Dom lalki (AT)

Martin McDonagh Czaszka z Connemary

Królowa piękności z Leenane

Kaleka z Inishmaan

Porucznik z Inishmore

Jednoręki ze Spokane

Na zachód od Shannon

Literatura:

Podstawowa:

Zygmunt Hübner, "Sztuka reżyserii"; Konstanty Stanisławski, "Moje życie w sztuce", "Praca aktora nad rolą", "Praca aktora nad sobą"; Michaił Czechow, "O technice aktora".

Uwagi:

Dopuszczalne są 2 nieusprawiedliwione nieobecności na zajęciach

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Akademia Teatralna w Warszawie.
kontakt deklaracja dostępności USOSweb 7.0.1.0 (2023-11-21)