Wstęp do aktorstwa

Wykłady i ćwiczenia w grupach, moderowane przez pedagoga. Czynne i bierne uczestnictwo w wykonywaniu elementarnych zadań scenicznych. Podstawy pracy nad dialogiem. Ćwiczenia improwizacyjne.

Nauczanie prawidłowego posługiwania się elementami techniki aktorskiej- artykulacja, głos, gest, rytm a także prawidłowe, aktywne wykorzystanie przestrzeni scenicznej co wiąże się z forma zachowań scenicznych.

Celem przedmiotu jest wywołanie w początkowym okresie nauki takiego stanu dyspozycji psychofizycznych studenta, który umożliwi mu dalsze, udane uczenie się zawodu. Pierwsze kontakty pedagoga ze studentem aktorstwa powinny zawierać w sobie wiele elementów nauczanie sokratejskiego. Sokrates Ateńczyk, mistrz oddziaływania dialogicznego, swoją pracę z uczniami sprowadzał do dwóch, wyraźnie zaznaczonych etapów. Zaczynał od etapu elenktycznego, burzącego i oczyszczającego umysł ucznia, by przejść z kolei do etapu maieutycznego, polegającego na wydobywaniu z oczyszczonego umysłu treści sensownych już i wartościowych. Jakoś podobnie przebiegać powinien początkowy okres pracy ze studentami aktorstwa. Musimy podobnie jak u Sokratesa – dążyć do „oczyszczenia” konstrukcji fizycznej i umysłowej ucznia z całego balastu nawyków, stereotypów, klisz i przyzwyczajeń , z jakimi zjawił się w szkole. Należy w związku z tym, co bywa zadaniem bolesnym, zburzyć utrwalone i w pewien sposób „zafiksowane” już w dotychczasowym życiu formy myślenia i działania prywatnego- po to, by uruchomić najbardziej pierwotny potencjał duszy i ciała. Student w wyniku pracy prowadzonej w tym etapie winien znaleźć się możliwie blisko „stanu zerowego”, winien osiągnąć stan zbliżony do „nagości” psychofizycznej, do naturalności nie pokrytej społecznymi bądź kulturowymi maskami. Ćwiczenia, zabawy, etiudy, małe zadania sceniczne, proste formy dialogowe mają na celu wydobywanie z ucznia jego wrodzonych, niesfałszowanych dyspozycji psychofizycznych. Sztuki aktorskiej nie sposób przekazać „z zewnątrz” , nie można „wyposażyć w nią”, nauczyć jej kogoś kto nie dysponuje własnym bogactwem, energią oczekującą na ukierunkowanie.

- Stanisławski.K "Praca aktora nad sobą " PIW 1954

-Stephen Book "Podręcznik dla aktorów" Wydawnictwo Wojciech Marzec

-Czechow M. "O technice aktora" Wyd. Arche 2000

-Barbe E "Technika gry aktorskiej jako samopenetracja i odrzucenie naturalizmu" Reformer nr.8/2014.

-Siedlecki A. "Sekrety techniki aktorskiej" Wyd. Fosze 2007.

-Jacek Garfein "Żyć i grać" " Szkoła Filmowa Łódź.

Literatura uzupełniająca T.Łomnicki " Spotkania teatralne"

Wiedza

1. Umie rozpoznawać i realizować poszczególne etapy procesu przygotowania do uczenia zawodu. K_W04

2. Rozumie co to jest proste zadanie sceniczne. Zna podstawowe pojęcia takie jak koncentracja, zaufanie ,współpraca, wyobraźnia, otwartość. K_W02

3. Umie prawidłowo realizować ćwiczenia. Potrafi samodzielnie opracować proste etiudy aktorskie i zadania sceniczne. Umie w sposób zadowalający posługiwać się ciałem, gestem głosem.K_W06

Umiejętności:

1. Umie samodzielnie opracować etiudę aktorską .K_U05

2. Potrafi prawidłowo wywoływać i posługiwać się stanami emocjonalnymi zgodnie z tematem naczelnym zadanej etiudy. K_U01

3. Potrafi wywołać w sobie stan konsolidacji z grupą . K_U05

4. Potrafi improwizować w wielu wariantach na podstawie prostego zadania scenicznego. K_U13

Kompetencje społeczne:

1. Wykazuje się kreatywnym i twórczym podejściem do realizacji etiud aktorskich. Umie pracować w grupie nie tracąc przy tym własnych oryginalnych cech osobowości.K_K05

2. W otwarty sposób ,chętnie współpracuje z pedagogiem, prawidłowo korzysta z uwag nauczyciela. K_K04

3. W pracy w grupie porozumiewa się za pomocą otwartego dialogu aby prawidłowo realizować zbiorowe etiudy aktorskie. Ma poczucie etyki i koleżeństwa.K_K03

4. Jest pozytywnie nastawiony na zdobywanie podstawowych umiejętności aktorskich.K_K01

Egzamin w formie pokazu. Ocenie podlega także całokształt pracy w trakcie semestru.

Nieobecności - zgodnie z Regulaminem studiów.