Podstawy interpretacji prozy

Celem przedmiotu jest zdobywanie i ćwiczenie podstawowych umiejętności związanych z aktorską interpretacją tekstów pisanych prozą.

Przedmiot „Podstawy interpretacji prozy” prowadzony jest w formie wykładów i ćwiczeń, których celem jest wyposażenie osób studiujących w podstawowe narzędzia służące do swobodnej interpretacji tekstów. Są to m.in.: rozczytywanie tekstu, analiza tekstu i jego konstrukcji, prowadzenie myśli w mowie, korzystanie z intonacji, przekazywanie sensu, „pejzaż wewnętrzny”. Zdobycie tych umiejętności pozwala na kontynuację procesu dydaktycznego w ramach zajęć „Interpretacja prozy” w semestrze drugim.

Osoby studiujące podczas ćwiczeń pracują na tekstach literatury wybranych w porozumieniu z wykładowcą lub przez niego. Ćwiczenia podzielone są na dwie części: analityczną i praktyczną.

– Część analityczna ma na celu badanie złożoności problematyki zawartej w wybranych utworach literackich i wstępne określenie motywacji do scenicznego mówienia wybranych tekstów. Polega na dogłębnym zrozumieniu sensu zawartego w tekście prozatorskim.

– Część praktyczna wymaga pamięciowej znajomości wybranych tekstów, skupia się na badaniach scenicznych. Na podstawie wiedzy i konkluzji zdobytych podczas „części analitycznej” ćwiczeń, osoby studiujące opracowują własne propozycje aktorskiej interpretacji, które konsultowane są z wykładowcą. Podczas serii prób szukane są środki wyrazu zgodne z założonym celem wypowiedzi scenicznej.

Zajęcia kończą się prezentacją osiągniętych efektów ćwiczeń, podczas sesji egzaminacyjnej.

Literatura polska i światowa wybierana każdorazowo indywidualnie przez prowadzącego

Wiedza:

Osoba studiująca dokonuje samodzielnej analizy treściowej i formalnej utworu (K_W02, K_W03)

Umiejętności:

Osoba studiująca posługując się prawdą emocjonalną tworząc aktorską interpretację utworu. Samodzielnie potrafi dokonać wyboru środków aktorskich dla najlepszego przekazania zamierzonych treści. Potrafi nawiązać kontakt z publicznością.(K_U01, K_U02, K_U03, K_U06, K_U07, K_U11)

Kompetencje:

Zarówno na etapie pracy jak i podczas prezentacji przed publicznością osoba studiująca potrafi efektywnie korzystać ze swojej wyobraźni, intuicji, emocjonalności. W trakcie rozwiązywania problemów wykazuje się zdolnością twórczego myślenia, adaptowania się do nowych i zmieniających się założeń interpretacyjnych. Wykazuje się umiejętnościami komunikacyjnymi, podczas pracy zespołowej jest rozważny w wyrażaniu swoich opinii, wykazuje otwartość na poglądy innych. Przyjmuje krytyczne uwagi, które potrafi inspirująco wykorzystać. Traktuje krytykę jako drogę osobistego rozwoju. (K_K01, K_K05, K_K06, K_K08, K_K09)

Metody kształcenia: 

Wykłady i ćwiczenia konsultacyjne (grupowe i indywidualne), korekty (praca indywidualna i / lub zbiorowa), rozmowa, dogłębna analiza, przesłuchania, komentarze.

Podczas zajęć osoby studiujące korzystają z materiałów w formie drukowanej, a notatki mogą robić w formie papierowej. Z telefonu komórkowego korzystać można tylko na prośbę lub za zgodą wykładowcy.

Kryteria oceniania:

Brane są pod uwagę: frekwencja, przygotowanie do zajęć, aktywność na zajęciach, kreatywność, szacunek dla partnerów i umiejętność jego okazywania. Oceniana jest także prezentacja podczas egzaminu, która weryfikuje: umiejętności w zakresie podstaw interpretacji prozy (umiejętności prowadzenia myśli w ramach założeń aktorskich), umiejętności nawiązywania kontaktu z widzem i / lub partnerami, wykazuje umiejętność praktycznego wykorzystania aspektów technicznych badanych podczas ćwiczeń na innych przedmiotach w procesie dydaktycznym (oddech, głos, artykulacja). Prezentacja tekstów podczas egzaminu weryfikuje to wszystko, co składa się na rezultat artystyczny i co podlega ocenie.